بلاهاى جديد با آمدن گناهان جديد

اين حديث، خيلى مهم است. ايدز، آنفولانزاى مرغى، طوفان‏هايى كه از سر ساختمان بيست طبقه رد مى‏شود، امام رضا  عليه‏السلام مى‏فرمايد:

 « كُلَّما أَحْدَثَ العِبادُ مِنَ الذُّنُوبِ ما لَمْ يَكُونُوا يَعْمَلُونَ أَحْدَثَ اللّهُ لَهُمْ مِنَ البَلاءِ ما لَمْ يَكُونُوا يَعْرِفُونَ »

 مردم هر گناه جديدى را كه قبلاً سابقه نداشته است اختراع كنند، خدا نيز بلاهايى را بر آنها مسلط مى‏كند كه قبلاً در بشر سابقه نداشته است.

همه دكترها در آزمايشگاه‏ها سعى كنند، خدا نمى‏گذارد كه دواى آن دردها را پيدا كنند. به خصوص جديدا كه طبّ از علوم يقينى در آمده و مى‏گويند: احتمالاً، شايد. تغيير و تحولش نيز عجيب است، روزى اعلام مى‏كنند: هر كس مى‏خواهد سرطان نگيرد، اين ماده را بخورد، دو سال بعد اعلام مى‏كنند: اين ماده جزء مواد سرطان زا است. اصلاً خدا طبّ را متحير كرده و آن را به تناقض گويى كامل انداخته است تا بدانيد كه همه اين بلاها به خاطر گناهان است.

پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد:

« عَجَبْتُ لِمَنْ يَحْتَمِى مِنَ الطَّعامِ مخافَةَ الداء كيفَ لايحتمى مِنَ الذنوب مَخافَةَ النّار »

 در شگفت هستم از مرد و زنى كه از ترس بيمارى فلان غذا را نمى‏خورند، ولى چگونه اين‏ها از گناهانى كه خدا وعده عذاب قطعى داده است، كناره‏گيرى نمى‏كنند؟ از اين كه دل درد بگيرند، مى‏ترسند، اما از عذاب جهنم نمى‏ترسند.